Bahaeddin Özkişi, Sokakta adlı
romanı Milli Eğitim Bakanlığı'nın 2004 yılında yayımladığı 100 Temel Eser listesine girene kadar
Türk romanının olduğu gibi
Türk öykücülüğünün de gündemine girememiş, unutulmaya terk edilmiş isimlerinden biri olmuştur. Listenin yayınlanmasının ardından çeşitli gazete ve dergilerde hakkında yazılar yazılmış, anma toplantıları, paneller düzenlenerek Özkişi edebiyatseverlere tanıtılmaya çalışılmıştır.
Türk edebiyatının gündemine böyle bir süreçte girmiş olan yazarın Bir Çınar Vardı (1959), Göç
Zamanı (1975) ve 2008 yılında Göç
Zamanı (Bir Çınar vardı, Göç
Zamanı, Papağan Dedi ki) adıyla yayınlanmış, içinde ölümünden sonra evrakları arasında bulunan on üç
öykünün de Papağan Dedi ki adıyla yer aldığı üç
öykü kitabı bulunmaktadır. Bu çalışmada, yazarın
öyküleri bütün
öykülerinin bir araya getirildiği Göç
Zamanı (Bir Çınar vardı, Göç
Zamanı, Papağan Dedi ki) adlı son kitaptan hareketle biçim ve içerik açısından incelenmiş,
Türk öykücülüğündeki yeri bu iki düzlemden elde edilen bilgiler çerçevesinden belirlenmeye çalışılmıştır.
