Gündüz Yarasaları Neyiz ki biz? İlk ışınları görününce güneşin, Kaparız tepenin gözkapaklarını- Çam değiliz ki, kollarımız açık, Ürpererek karşılayalım donuk ışığı. Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya, Açıklıktır, aydınlıktır aradığımız, Parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz. Tanımayız alacakaranlığı delen, Tepelerin arasından seçen bakışı.- Kör olmuş ışıktan gözlerimiz. Gündüz yarasalarıyız biz. (Kitabın Girişinden)
|
